McMurdo Kuru Vadileri’nde yer alan Wright Vadisi’ndeki göl, tuz oranı bakımından dünya genelinde en yüksek seviyeye sahip göllerden biri olarak dikkat çekiyor. Bu göl, Ölü Deniz’in tuz oranının 1,3 katı, küresel okyanusların ortalama tuz oranının ise yaklaşık 13,5 kat kadar daha fazla tuz içermektedir. Bölgedeki aşırı kurak iklim ve yüksek buharlaşma hızı, göldeki suyun mineral yoğunluğunu uç noktalara taşımıştır. Yaklaşık 300 metre uzunluğundaki ve 10 santimetre derinliğindeki bu küçük göl, eşsiz kimyasal yapısıyla bilim insanlarının ilgisini çekmeye devam ediyor.
Gölün kimyasal yapısının, suyun kıvamını şurup gibi yoğun hale getirdiği tespit edilmiştir. Washington Üniversitesi’nde gerçekleştirilen araştırmalara göre, göldeki tuz bileşeninin yüzde 90 ila 95’i kalsiyum klorürden oluşmaktadır. Yüksek oranda kalsiyum klorür, suyun donma noktasını aşırı derecede düşürürken, akışkanlığını da etkileyerek suyun viskozitesini artırmaktadır. Uzmanlar, göl suyunun normal musluk veya deniz suyuna kıyasla çok daha yoğun olduğunu ve adeta bir şurup kıvamına geldiğini belirtmektedir. Ayrıca gölde oluşan mineraller arasında, bölgeye özgü olan “antarktikit” madeni de bulunmaktadır.
Gölü besleyen yüksek tuzlu su kaynağının kökeni üzerine bilim dünyasında iki farklı görüş bulunmaktadır. Bazı araştırmacılar, göl çevresindeki koyu çizgileri referans alarak, donmuş toprak üzerindeki sığ yeraltı sularının göle aktığını öne sürmektedir. Ancak 2017 yılında gerçekleştirilen hidrometeorolojik çalışmalar, suyun kimyasal yapısı gereği yalnızca derinlerdeki tuzlu akiferlerden beslenebileceğini göstermektedir. Bu derin su kaynağının, bölgedeki Ferrar doleriti adlı jeolojik yapı ile bağlantılı olduğu düşünülmektedir.
Don Juan Gölü, aşırı soğuk, yüksek tuzluluk, şiddetli kuraklık ve yoğun ultraviyole radyasyon özellikleri sayesinde, Mars yüzeyindeki koşulları simüle etmek için en ideal doğal laboratuvarlardan biri olarak kabul edilmektedir.
